O tym co aktualnie robimy, zmiany, miejsca i nowe pomysły.
Niektórzy widzą Portugalię i życie OFF GRID jak pocztówkę. Białe domki, ocean, pomarańcze na drzewach i życie „off grid”, gdzie wszystko rośnie samo, a człowiek pije kawę patrząc na zachód słońca.Tylko że między tą pocztówką a prawdziwym życiem jest jeszcze coś. Nazywa się codzienność.Bo tak – możesz siać. Możesz hodować. Możesz mieć swoją ziemię, ciszę…
Zima tutaj nie uderza spektakularnie. Ona się sączy. W ściany, w ubrania, w myśli. Przez kilka miesięcy świat zwęża się do przestrzeni między oknem a suszarką na pranie. Niby krótka pora roku, a jednak potrafi się rozciągnąć jak guma do żucia – właśnie dlatego, że więcej dzieje się w środku niż na zewnątrz.Mało wyjść. Mało…
Wyobraź sobie, że stoisz przed portugalskim urzędem. Papier w ręku, język plącze się w supeł, a wokół ludzie wyglądają, jakby od lat czytali w myślach urzędników. W tym świecie jest jedna rzecz, której nie da się obejść – NIF, czyli Número de Identificação Fiscal. Bez niego jesteś jak bohater filmu sensacyjnego, który dostał mapę skarbu……
Zima w Portugalii mnie zaskoczyła. Spodziewałam się pory deszczowej, wilgoci wciskającej się w ściany i domów bez ogrzewania, gdzie człowiek szybko uczy się, że ciepła herbata to nie napój, tylko styl życia. Ale ten rok — jak mówią miejscowi — jest wyjątkowo kapryśny.Wichury, sztormy, powodzie. Deszcz nie padał — on miał ambicję przejąć kraj. Połamane…
13 stycznia wydarzył się cud administracyjny. Po sześciu miesiącach czekania I kolejnym miesiącu czekania na termin w Financas, w końcu dostaliśmy morada fiscal. Jedna kartka papieru, ale poziom emocji jak przy zdobyciu Mount Everestu w japonkach. Uzbrojeni w świeżutki dokument ruszyliśmy po numer SNS. Naiwnie wierząc, że skoro istnieje oficjalna strona rządowa z instrukcją, to…
Nocą, gdy wiatr szumi w koronach drzew, a klub osiedlowy obok naszej działki tętni życiem, ja siedzę w przyczepie i czuję się trochę jak bohaterka thrillera klasy B. Portugalczycy śpiewają, kieliszki brzęczą, a ja – niczym strażniczka solarów – czuwam nad naszym dobytkiem. I wiecie co? To wcale nie jest takie nudne, jak mogłoby się…
Po czterech dniach jazdy przez Niemcy, Francję i Hiszpanię, z krótkimi romansami w Bilbao i Madrycie, w końcu dotarliśmy do Portugalii. I tu – szok. Wjazd jak z katalogu: czysty asfalt, palmy, zadbane rowy, zero plastikowych budek z chińskimi klapkami. Dziecko w ekstazie, a my już na etapie „kto nas zmusił do tego pomysłu?”. Ostatni…
Etap Francuski – czyli jak zatankować i nie zwariować Poniwaź startowaliśmy z Niemiec, kilka km od granicy, nasz pierwszy kraj dlugiej podróży to Francja. Kraj wina, bagietek i ludzi, którzy najwyraźniej podpisali pakt, że nie będą mówić w żadnym innym języku poza francuskim – nawet jakby im życie od tego zależało. Nasze pierwsze większe wyzwanie…
Nareszcie wyjazd Wyjechaliśmy. Serio. My, nasze nie-do-końca-poskładane życie, jeden bus, jedna przyczepa i świeżo nabyta laweta, która – jak to w życiu – zarejestrować się nie chciała, bo urząd miał ważniejsze sprawy. Klasyka: system wie lepiej, kiedy człowiek może zacząć swoje życie od nowa. Wyjechaliśmy dzień później. Bo oczywiście zapomnieliśmy sprawdzić koła zapasowe. Bo tak…
To już jutro. Cztery tygodnie w naszym tymczasowym azylu minęły szybciej niż bateria w telefonie po wrzuceniu 100 zdjęć na Insta. Pakujemy ostatnie pudełka, zwijamy przedłużacze, zamykamy okna – te w przyczepie i te w głowie.Ten czas był trochę jak przystanek na stacji benzynowej w podróży życia – niby chwilowy, ale potrzebny, żeby złapać oddech,…
Niektórzy kupują nowe domy. Inni – jak my – kupują leciwą przyczepę z przeszłością. W kwietniu staliśmy się właścicielami prawie klasyka gatunku: przyczepy KNAUS Sudwind 530 TK. Brzmi dumnie, ale zanim przemieniła się w nasz „misiorowy wagon”, wyglądała raczej jak plan zdjęciowy do horroru o grzybie i wilgoci. Nie było mowy o gotowym do zamieszkania…
19 lipca 2025 Najpierw było planowanie, szukanie i burzliwe rozmowy. Aktualnie zamykamy przeszłość. Zamykamy niemieckie sprawy – mieszkanie zdane,dokumenty prawie zamknięte, wypowiedzenia wysłane, w oczekiwaniu na ostatnie szlify…. Jesteśmy w tej dziwnej przestrzeni pomiędzy – jeszcze nie w miejscu docelowym, ale już nie w dawnym środowisku. Jeszcze na łące, ale już z głowami w zupełnie…